Alles voor de kunst - de andere kant van het verhaal
Jeroen Zwaal (Verlangzamen)
Wat is het mooi: al die positieve geluiden over de Sonsbeek Theater Avenue. Wat bijna niet publiekelijk naar voren komt, is het feit dat het merendeel van deze theatermensen veel (voor)werk hebben verricht. Althans, dat heb ik bij één act van heel dichtbij meegemaakt.
Mijn partner heeft er vier dagen opgetreden, samen met drie collega’s – welke act dit was laat ik achterwege, dit doet er niet toe -. Vier dagen optreden, betekende zes dagen werken in verband met de op- en afbouw van de tent. Voorafgaand aan deze zes dagen ging een voorbereiding van maanden schuil. Zonder subsidie, maar elk van de vier theatermakers heeft thuis wel een gezin dat graag brood op de plank ziet.
Ze hebben, net als bij andere tenten, met behoorlijk wat risico geïnvesteerd. De totale investering bedroeg rond de vierduizend euro (voor één tent). De grootste kosten kwamen voor rekening van de techniek, de huur van de tent en de aankleding. En dan maar hopen op goed weer en veel bezoekers…
Eén bezoeker vond vier euro te duur voor een half uur theatervermaak. Als ze had beseft dat sommige acts bijna non-profit staan te spelen, zou ze dan anders hebben gereageerd? Hiermee wordt meteen duidelijk hoe belangrijk parade maken is. Het ziet er zo leuk uit, tegelijkertijd is het bittere noodzaak: bij de mensen op een ludieke manier langsgaan om ze nieuwsgierig te maken, te lokken en de act te verkopen. Dit is goed gelukt bij mijn vrouw en haar kornuiten. Na vier dagen theater en meer dan duizend verkochte kaartjes, kunnen ze tevreden zijn. Ze hebben met elkaar iets meer dan quitte kunnen spelen.
Kortom: naast het feit dat Sonsbeek Theater Avenue een hoogtepunt was, is het ook goed om te beseffen hoeveel Arnhemse theatermakers het theater maken nog ouderwets hoog in het vaandel hebben staan. Al die ‘bonte snuiters’ verspreid over een dertigtal tenten hebben laten zien dat ze een grote drive hebben om iets moois uit te dragen in het Sonsbeekpark. Deze drive blijkt zelfs in crisistijd vele malen groter dan de onzekerheid over financiën. Met dat in mijn achterhoofd krijg ik nóg meer respect voor al deze creatievelingen!
Je hoort het ze ook tegen elkaar zeggen, achter de tent, met een flesje water in de hand en het zweet op het voorhoofd: “Alles voor de kunst!”
Foto: Bas Boerman
GerjanneTiemens op vrijdag 14 augustus 2009 om 12:23 uur
Hoi Jeroen, dank je wel voor deze bijdrage. Goed om ook een verhaal van de andere kant te lezen en ons zo weer eens te beseffen dat dit soort evenementen alleen maar kunnen bestaan omdat meerdere mensen er de schouders onder zetten en er zelf het nodige in investeren.