Arnhem Direct - Met de pastor naar de moskee

Met de pastor naar de moskee

Paul Clappers

In de moskee valt vooral de omvang op, achter een bescheiden gevel met een bord en een pooltafel in de etalage gaat een drie verdiepingen tellend gebouw schuil. De ontvangst is in een grote zaal op de begane grond. Dit blijkt de mannenzaal te zijn. Hier drinken de mannen normaal thee, kunnen jongens achter internet en er liggen kranten, zowel Nederlandse als Turkse. Mustafa en Kemal geven uitleg over de moskee, dat er niet alleen gebeden wordt maar dat er ook een sportvereniging is, huiswerkbegeleiding en jongerenverenigingen huizen. Vanuit de groep komen vooral vragen over hoe het nou zit met de scheiding tussen mannen en vrouwen. Op de wijkwebsite is daar ook al discussie over en die wordt in de moskee verder gevoerd. Vooraf is al door Geert uitgelegd dat we te gast zijn vanavond en we dus hun regels moeten volgen.
Hoewel de mannen en vrouwen wel gescheiden zijn in de moskee zitten er wel vrouwen in het bestuur en denken ze bijvoorbeeld ook mee over de moskee. Verder wil men weten in welke taal de preek is, wie stelt de imam aan en de meest Hollandse vraag van de avond: wie betaalt dit allemaal? De moskee draait op giften en heeft leden. Soms wordt er ook een collecte gehouden, net als in de kerk. De ramadanmaaltijd oftewel de iftar wordt elke avond door een ander groepje van drie of vier mensen georganiseerd en ook betaald.

Iftar
Op de bovenste verdieping splitst de groep zich in mannen en vrouwen voor de iftar. Op het menu staat linzensoep, kip, twee soorten rijst, salade, aardappels en brood. Aan tafel wil een Nederlandse bezoeker van een Jemenitische jongen weten waarom hij hiernaartoe is gekomen. Hierover wil de jongen uit Jemen liever niet praten. Wat vindt hij dan van de situatie in Libië of in Sudan? ‘Goed. Mensen moeten vrij zijn’, veel meer wil hij ook niet over kwijt. In de hoek van de zaal verheft iemand zijn stem in het Arabisch en iedereen stopt met eten. De Nederlandse bezoekers kijken elkaar onwennig aan maar het blijkt een dankgebed voor het eten.
Na het eten dalen de mannen af naar hun gebedsruimte of naar de grote zaal voor thee. Hier raken de pastor en de imam in discussie over hun vak en de verschillen blijken toch niet zo groot te zijn. Een conclusie die je door kan trekken over de hele avond.

Vrouwen in de Moskee door Anja van Hal

Vrouwen uit Klarendal, st. Marten en Malburgen gingen, onder begeleiding van Anja van Hal participatiemedewerkster van Rijnstad, in de ruimte die speciaal voor de moslimvrouwen ingericht is samen met ze eten. We hebben heerlijk gegeten van de kip, rijst, salade en brood.
Onder het eten waren er wat gesprekjes over vakantie, kinderen, geloof. De vrouwen hadden veel bewondering voor het vele werk dat de moslimvrouwen hadden verzet om voor zo’n grote groep te koken. Het was wel wat chaotisch, vond we. Er werd veel door elkaar gepraat, de laatste hap was nog niet door de keel of er werd al gestofzuigd, want de vloer moest schoon voor het gebed, maar tijdens het stofzuigen werd er al gebeden. Wel begrijpelijk dat de cultuur zo anders is als bij ons. Hilde had verwacht dat er een gebed voor de maaltijd zou zijn, maar dat gebeurde niet, zelfs niet even een stilte. Een Turkse vrouw naast me vertelde dat het ook niet de gewoonte is, ze bidden na het eten. Hilde vond de vrouwen heel mooi om te zien en ze vond de gastvrijheid zo enorm, super om zo welkom te zijn.

De voorzitster van de vrouwengroep van de moskee vond het jammer dat we door de drukte van het eten, praten en bidden niet echt tot gesprek kwamen. Ze stelde voor om een keer buiten de ramadan terug te komen om ervaringen uit te wisselen en van elkaar te leren. Ze denkt aan eind september. Veel vrouwen vinden dit leuk en we hebben mailadressen uitgewisseld en hopen inderdaad dat dit vervolg er komt.

Foto’s van de avond