Exposeren in je huis bij Kunst op de Koffie
Roos-Marijn Somer (Twitter)
“… Ja hoor; daar hoor ik het piepende scharnier van ons tuinhek al aan het begin van deze zaterdagmiddag!”
Voor onze deur op de hoek van de Emmastraat en de Parkstraat is het een gezellige drukte. Overal lopen plukjes mensen te kijken in hun programaboekjes en drentelen nieuwsgierig langs de huizen. Als er een vlag, gemaakt van authentiek theedoek linnen naar het huis wijst, is de bezoeker dit weekend welkom en via de mat met tekst: “ Welkom bij Kunst op de Koffie” stapt men over de drempel om te kijken naar een voorstelling, mooie schilderijen of om te luisteren naar een concert. Kortom: Het Spijkerkwartier bruist en … Het eerste kunstminnend bezoek staat ook al bij ons op de mat!
Ze komen niet voor mij of de andere gezinsleden. Wat weet iemand van 15 nou van kunst denken ze. Maar vandaag mag ik wel de gastvrouw spelen in onze eigen ‘gallery’ aan de Emmastraat.De bezoekers zijn vooral benieuwd naar de kunstwerken van Marena Seeling, de Nijmeegse kunstenares die voor de gelegenheid exposeert in ons huis.
Vanaf 10.00 uur is zij in de weer geweest om haar werken een mooie plek in ons huis toe te bedelen. Rond half twaalf is het klaar; Mooooi!
Een beetje spannend is het wel: “Kom binnen” … roep ik opgewekt tegen de eerste gasten. “ In de keuken hangt een kleurig schilderij van de kunstenares en in de gang. Daarna kunt u gewoon doorlopen naar de huiskamer hoor!” …Tring daar hoor ik het belletje weer en direct daarop al voetstappen in de gang. Daar ga ik weer: “Gezellig, kom erin en hier liggen de boekjes met foto’s van nog meer werk van de kunstenares en …..” trrring… “prijslijsten liggen in de achterkamer op tafel”. Het is leuk om te zien wie er allemaal binnenkomen:
De echte serieuze kunstkenners, die mooie toelichtingen geven op de vermoedelijk diepere bedoelingen van de kunstenares, de leuke jonge stellen die toegeven eigenlijk niet te komen voor de kunst, maar vooral nieuwsgierig zijn naar de binnenkant van dit mooie huis: “Ok, bedankt voor het compliment” , hoor ik mijzelf verschillende keren zeggen deze dag. Oh… en of het groene vlak met de tekst en het zwevende boekenschap ook van de hand van de kunstenares komen? Komische discussies en onverwachte gasten.
Onze mooiste gast is kleine Lied, mijn oppaskind van zes jaar. Ze woont een stukje verderop in de Parkstraat en komt helemaal alleen met een plattegrond in haar handen ons huis binnen wandelen. “ Ik dacht dat het hier wel moest zijn. Bij die vlag! Ze drinkt een glaasje limonade, kijkt even naar de kunstwerken en speelt dan samen met mij nog een spelletje”.
Ondertussen komt de buurvrouw aanwaaien, zij beoordeelt de kunst van Marena Seeling met haar kennersblik, die van een beeldend kunstenaar, want dat is zij! Ze is enthousiast en ik krijg ‘ en passent’ ook nieuwe inzichten aangereikt.
Tussendoor krijgen we onverwacht bezoek van “Lieve Bertha”. Twee enthousiaste gozers met prachtige stemmen die zomaar een verrassingsoptreden verzorgen midden in onze eigen huiskamer! Trrring… Een bekend gezicht, Pauline Krikke onze burgemeester komt binnenstappen. Ze bekijkt de kunst van Marena Seeling goed en geniet zichtbaar van haar tochtje door de buurt. We hebben haar nog even gewezen op de roze kruizen en de vele strikken op de bomen buiten en onze zorg uitgesproken over de mogelijke kap.
De bezoekersstroom zwelt aan in de loop van de middag en inmiddels word ik zelf ook nieuwsgierig naar de kunstroute in mijn wijk.
Ik wil nu zelf wel eens achter die grote voordeuren van mijn buurtgenoten kijken. Einde van de middag neemt de kunstenares het van mij over en kunnen wijzelf aan de zwier. Ik geniet van de verbindingen van Annelou van Grinsven in de Spijkerlaan, van de installatie in de Herbergier, die onder begeleiding van Anook Cleonne Visser (www.anookcleonne.nl) door de kinderen van de Montessorischool Binnenstad tot stand is gekomen. Maar ook luister ik naar indringende gesprekken via een mp-3 spelertje op de trappen van het Jona- Huis. Pauline Fokkelman hield interviews met dak en thuisloze jongeren en sprak met hen over ‘Thuisgevoel’.…! Best heftig als je een jongen van 18 hoort zeggen dat THUIS voor hem :” Niet meer dan 5 letters is”!
De meest bijzondere “ Maria met kind” zag ik aan de Spijkerstraat 116, daar staan de kunstwerken van Wout Herfkens. Maria is in dit geval een groot konijn en de rups met kinderkopje verbeeldt het kindje Jezus…Echt humor! Maar, zo lees ik: “ Wout verbindt en vermengt het heilige met het alledaagse…”.
De keramische objecten in koffiehuis Dostlar van Carel Lanters vind ik prachtig en het grote kunstwerk van Hans Walraven, bevestigd aan het stapelbed in het studentenkamertje aan de Parkstraat krijgt door de studentikoze omgeving een extra dimensie., leuk effect!
Verder voert de tocht over de Boulevard Heuvelink, waar op nr 177 de geur van kruidnagelen de sfeer uit voormalig Nederlands Indie benadrukt en de prachtige wandfoto van Anneke Savert kracht bijzet: “Ode aan oma” , ze hebben ook spekkoek op een schaaltje liggen. In het buurhuis treffen we de de frisse Zwitserse Alpen van Hjalmar Riemersma en voor de performance van Annelies Ibes en Maarten Smit zijn we helaas net te laat.
Ik ben mijn tocht geeindigd in de Parkstraat 23. Daar exposeerde Laura Casas Valle, haar tekeningen en etsen vind ik zo mooi, dat er al een afspraak staat, ik mag deze week komen kijken in haar atelier in Klarendal. Ik verheug me er op! Misschien wil ze wel een interview met mij hebben “ Kan ik gelijk gebruiken voor mijn CKV” denk ik er achteraan!
