De krochten van de Kortestraat Arnhem
Katrien Koetzier

Met haar bijzondere modezaakjes, vintagewinkel Superduper, een dependance van Artez en het lounge restaurant ‘Coco Bites’ (voorheen Fusion), lijkt de Kortestraat een uniek, welgesteld en, door de afwezigheid van grote winkelketens, vooral een niet-mainstream winkelstraatje in het centrum van Arnhem te zijn. De klanken van mysterieuze loungemuziek klinken uit de buiten opgestelde speakers van designboutique ‘Pasarela’ en er zijn zelfs rode lopers voor de deuren van de verschillende winkels uitgerold. Toch blijkt het vooral schone schijn te zijn dat de klok slaat, want wie wat verder kijkt dan de zorgvuldig opgepoetste voordeuren, ontdekt dat ook de Kortestraat haar geheimen kent.
Binnenkomst
Het begint eigenlijk al op het moment dat je de Kortestraat vanaf de Rijnstraat komt binnenwandelen. Het bankje dat parallel aan het zijraam van de Halfords staat, wordt vaak bevolkt door groepen jongedames en jongemannen met bontkraagjes, brommers en sterk geurende joints. Ze zijn doorgaans bijzonder goed gebekt en geven bezoekers van de Kortestraat een niet altijd even warm welkom. Een paar grote stappen verder herhaalt dit tafereel zich, bij de ingang van de parkeerplaats van de hogeschool die daar gevestigd is. Hier staat regelmatig een zelfde soort gezelschap dat eveneens het hart op de tong heeft. Aan de overkant staat een drietal panden, dat afwisselend de aanblik van het bord ‘te huur’ of van een woon- en lifestyle winkeltje biedt. Regelmatig zie ik enthousiaste ondernemers vol goede moed hun hele hebben en houwen in de etalages uitstallen, om een paar maanden later vervolgens met gebogen schouders die hele boel weer in te pakken. Mistroostig vind ik de sfeer die er op die momenten hangt.
Kraakpand
De klapper op de vuurpijl, die waarschijnlijk de (mede)-veroorzaker van de leegstand en het verval in de Kortestraat is, is het gezelschap dat nummer 10 bewoont. Al zolang ik in deze straat woon, wordt het pand boven de huidige Kinki kapper bewoond door een, steeds in samenstelling veranderend, gezelschap van krakers. Het gezelschap bestaat gemiddeld uit een achttal jongens en meisjes met allemaal even bleke gezichten, veel piercings en een voorliefde voor hardcoremuziek. Er is daar sprake van een opvallend grote doorstroom in bewoners. Voor zover ik het kan beoordelen bevindt ongeveer de helft van hen zich in een constant verdoofde staat. Met hun hardcoremuziek proberen zij constant de loungemuziek van Pasarela in volume te overtreffen, dit lukt ze helaas vrijwel altijd. Niet alleen de hardcoremuziek is hetgeen dat het krakergezelschap kenmerkt, ook de aanwezigheid van schreeuwerige, onguur uitziende types voor- en rondom nummer 10, is een vast gegeven. Er heeft zelfs eens een bewusteloos persoon voor mijn deur gelegen. Wanneer ik op een willekeurig moment uit mijn raam kijk, zie ik vaak voorbijgangers die om verschillende redenen met een afkeurende blik op hun gezicht naar het portiek van mijn straatgenoten kijken. Die blik wordt vaak veroorzaakt door de hardcoremuziek, maar kan ook worden veroorzaakt door een kraker die, zwaar onder invloed, tegen zichzelf aan het praten is. Het komt helaas maar weinig voor dat een voorbijganger op die hoogte van de straat blijft staan om de etalage van het woonwinkeltje aan de overkant te bewonderen.
Ondanks de invoering van de nieuwe kraakwet, blijkt het voor diverse instanties lastig om harde maatregelen te treffen, want voor zover ik weet, bewonen de krakers het pand al ruim twee jaar. In die twee jaar heb ik het studentenuitzendbureau Susa zien vertrekken en heb ik met verschillende ondernemers uit de straat gesproken over de ellende die de bewoners van nummer tien veroorzaken. Klanten lastigvallen, interieur ‘lenen’ en een negatief woord over de betreffende onderneming verspreiden, zijn voorbeelden van wangedrag dat de bewoners van nummer 10 veroorzaken.
Verloedering
Het is jammer dat een, toch wel, deftige straat als de Kortestraat, voor velen een portaal om Arnhem in en uit te komen, zo verloedert. Nu we weer richting de feestdagen gaan, zal de romantiek van de welbekende Arnhemse kerstverlichting de aanwezigheid van die sfeerverpesters wel weer even verbloemen, maar ik houd mijn hart vast als januari haar intrede doet. Als alle feestelijkheden, gezelligheid en goede voornemens allang weer verleden tijd zijn, zullen ook de krochten van de Kortestraat weer blootgelegd worden. Laten we hopen dat de juiste instanties tegen die tijd in staat zijn om de Kortestraat op te knappen, zodat we allemaal weer kunnen genieten van al het moois dat deze bijzondere straat te bieden heeft. Niet alleen in het belang van onszelf als bewoners, maar ook in het belang van de stad Arnhem. Een goedverzorgde ingang van het winkelgebied oogt immers veel gastvrijer en nodigt meer uit dan een verloederd achterafstraatje!
Kees Crone op woensdag 16 november 2011 om 15:07 uur
Moedig om dit met naam en toenaam op te schrijven. Trouwens, uitstekend proza. Jammer dat de werkelijkheid er in de Kortestraat zo uit ziet.